Wirtualna Polonia

 Obrazki z antykatolickiej wystawy faktów, mitów i niechęci.(4)

17.
715 r. Wprowadzono modlitwy do Marii Panny oraz świętych.    

KN Ad.17

Modlitwy o w s t a w i e n n i c t w o Matki Boskiej i świętych.

- A że nie zawsze skutkują według naszych „handlowych” zamówień? Bywa. Trzeba się jednak starać.

18.
726 r. W Rzymie zaczęto czcić obrazy.    

KN Ad.18

„Czcić obrazy”?… – Czci się świętość tymi obrazami wyrażaną.

19.
- Kościół rzymski z Dziesięciu Boskich Przykazań usunął drugie, które brzmi:    
“Nie uczynisz sobie obrazu rytego ani żadnej podobizny tego, co jest na niebie w górze i co na ziemi nisko, ani z tych rzeczy, które są w wodach pod ziemia. Nie będziesz się im kłaniał ani służył”  

KN Ad.19

1. Wystarczy policzyć. A drugie przykazanie, nakaz, rozbudowany – adekwatnie do sposobu komunikacji tamtych czasów – skondensowano do: „Nie będziesz miał cudzych bogów przede Mną.”

2. Standardowe niezrozumienie. W chrześcijaństwie nie czciło się, nie czci, nie służyło i nie służy rzeczom, jak w dawnym i we współczesnym pogaństwie (i neopogaństwie). Zatem nie służy się obrazom czy rytom, a świętości tym przypominanej, wyobrażanej.

20.
- Otwarło to drogę do handlu obrazami, szkaplerzami, krzyżami, posagami itp. Przykazań jednak musiało pozostać dziesięć. Podzielił wiec kościół ostatnie przykazanie, mówiące o niepożądaniu ani żony, ani osła, ani wołu, na dwie części i odtąd katolicy mają też Dziesięć Przykazań, tak jak i Żydzi.    
_______________________________________

KN Ad.20

Dobrze. Ustalmy – wg Księgi Wyjścia (20,1-17), i Księgi Powtórzonego Prawa (5,6-1) / zaznaczone nawiasem kwadratowym i kursywą / – oraz porównajmy z formułą uproszczoną, katechetyczną / zaznaczoną nawiasem zwykłym i podkreśleniem /. (Korzystamy z Biblii Tysiąclecia, w przekładzie z języków oryginalnych):

Wtedy mówił Bóg wszystkie te słowa:

1. Ja Jestem Pan, twój Bóg, który cię wywiódł z ziemi egipskiej, z domu niewoli. [Jam jest Pan, Bóg twój, który cię wyprowadził z ziemi egipskiej, z domu niewoli] (Ja Jestem Pan, twój Bóg, który cię wywiódł z ziemi egipskiej, z domu niewoli.)

2. Nie będziesz miał cudzych bogów obok Mnie. Nie będziesz czynił żadnej rzeźby ani żadnego obrazu tego, co jest na niebie wysoko, ani tego co jest na ziemi nisko, ani tego co jest w wodach pod ziemią! Nie będziesz oddawał im pokłonu i nie będziesz im służył, ponieważ Ja Pan, twój Bóg, jestem Bogiem zazdrosnym, który karze występek ojców na synach do trzeciego i czwartego pokolenia względem tych, którzy Mnie nienawidzą. Okazuję zaś łaskę aż do tysięcznego pokolenia tym, którzy Mnie miłują i przestrzegają Moich przykazań. [Nie będziesz miał bogów innych oprócz Mnie...] ( Nie będziesz miał cudzych bogów przede Mną. )

3. Nie będziesz wzywał imienia Pan, Boga twego, do czczych rzeczy, gdyż Pan nie pozostawi bezkarnie tego, który wzywa Jego imienia do czczych rzeczy. [Nie będziesz brał imienia Pan, Boga twego, do czczych rzeczy... ] (Nie będziesz brał imienia Pana Boga twego nadaremno)

4. Pamiętaj o dniu szabatu, aby go uświęcić. Sześć dni będziesz pracować i wykonywać wszystkie twe zajęcia. Dzień siódmy jest szabatem ku czci Pan, Boga twego. Nie możesz przeto w dniu tym wykonywać żadnej pracy ani tu sam, ani syn twój, ani twoja córka, ani twój niewolnik, ani twoja niewolnica, ani twoje bydło, ani cudzoziemiec, który mieszka pośród twych bram. W sześciu dniach bowiem uczynił Pan niebo, ziemię, morze, oraz wszystko, co jest w nich, w siódmym zaś dniu odpoczął. Dlatego pobłogosławił Pan dzień szabatu i uznał go za święty. [Będziesz zważał na szabat, aby go święcić...] (Pamiętaj, abyś dzień święty świecił)

5. Czcij ojca twego i matkę twoją, abyś długo żył na ziemi, którą Pan, Bóg twój da tobie. [Czcij swego ojca i swoją matkę.] (Czcij ojca swego i matkę swoją)

6. Nie będziesz zabijał. [Nie będziesz zabijał.] (Nie zabijaj.)

7. Nie będziesz cudzołożył. [Nie będziesz cudzołożył.] (Nie cudzołóż.)

8. Nie będziesz kradł. [Nie będziesz kradł.] (Nie kradnij.)

9. Nie będziesz mówił przeciw bliźniemu twemu kłamstwa jako świadek. [ Jako świadek nie będziesz mówił przeciw bliźniemu twemu kłamstwa.] (Nie mów fałszywego świadectwa przeciw bliźniemu swemu.)

10. Nie będziesz pożądał domu bliźniego twego. Nie będziesz pożądał żony bliźniego twego, ani jego niewolnika, ani jego niewolnicy, ani jego wołu, ani jego osła, ani żadnej rzeczy, która należy do bliźniego twego. [Nie będziesz pożądał żony bliźniego swego] (Nie pożądaj żony bliźniego twego.)

[11]

[Nie będziesz pragnął...żadnej rzeczy, która należy do twojego bliźniego.] (Ani żadnej rzeczy, która jego jest.)

Co z tego wynika? Ano to, że pierwszy wers stał się jakby „preambułą” całości, a wersy o pożądaniu wyostrzono już w Księdze Powtórzonego Prawa. Niesłusznie?… Pismo przemawia słowami i „obrazami” zrozumiałymi dla odbiorców żyjących w danym czasie. Czy „pożądanie żony bliźniego” nie przybrało od dawna tak monstrualnych rozmiarów, że należało eksponować je specjalnie? I czy cudzy bożek – mamona i władza nie rzuca na kolana?.. I czy jest on tylko „cudzy”? – Odpowiedzmy sobie. Uczciwie. A przy okazji: Kto jest Twoim bliźnim?… Bo w chrześcijaństwie wszyscy ludzie.

21. 783 r. Nastał zwyczaj całowania nóg papieża.    

KN Ad.21

Nawet nie sprawdzam. Możliwe, że tak to wtedy bywało. Hołdy oddawane władcom świeckim niejednokrotnie przekraczały owe całowanie nóg. Teraz wielbiciele różnych „autorytetów” ideolo i gwiazdorków, całkiem nieświętych, wykreowanych przez media, gotowi całować ich nie tylko w stopy…

22.

813 r. Ustanowiono Święto Wniebowzięcia Maryj.

KN Ad.22

Najświętsza Maryja Panna to uosobienie i symbol oddania, wiary, miłości, dobroci, czystości – świętości. Uroczystości Zaśnięcia Matki Boskiej – Maryi obchodzone były od wieków. Dogmat o Wniebowzięciu ogłosił Pius XII w 1950r. ( Zob. ad. p. 68 )

- Chyba nie wzbudzi kontrowersji stwierdzenie, iż takie święto jest szlachetniejsze od tych, które mają upamiętniać szaleństwa realizacji opętanych ideologii, skutkujące wymordowaniem bądź umęczeniem tysięcy i milionów ludzi? A może porównać je z pamiątką odcięcia głowy wodzowi Nabuchodonozora – Holofernesowi przez Judytę?…

 
23.

993 r. Papież Leon III zaczął kanonizować zmarłych.  

KN Ad.23

Taką władzę od samego Jezusa otrzymał św. Piotr, a więc, logicznie, również Jego następcy kierujący Kościołem Chrystusowym: „I tobie dam klucze królestwa niebieskiego; cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane w niebie, a co rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane w niebie” (Mt,16,19).

Czyż przedstawianie ludowi niezwykłych osób – po bardzo starannym procesie kanonicznym, w którym bada się życie i łaski otrzymane za ich pośrednictwem: których heroiczne czyny mogą służyć krzewieniu i krzepieniu wiary, być wzorcem postępowania – nie jest uprawnionym i racjonalnym aktem?

Bardziej racjonalne jest „kanonizowanie” chwilowych neopogańskich bożków aktualnych ideologii?…

24.

X wiek – Cala Europa znalazła się pod panowaniem Kościoła. Załamuje się aktywność na polu medycyny, techniki, nauki, edukacji, sztuki i handlu. Rozpoczyna się mroczny okres w historii Europy.    

KN Ad.24

W tych kategoriach rozumując, „Europa znalazła się pod panowaniem Kościoła” znacznie wcześniej. Wszak już Cesarz Imperium Rzymskiego – Konstantyn uznał i wspomagał chrześcijaństwo, a jego „następcy umocnią chrystianizację świata rzymskiego i postawią poza prawem herezje i pogaństwo. W ciągu IV w. cesarze chrześcijańscy rządzący poddanymi, w większości również chrześcijanami, posłużą się pełnią swej władzy politycznej, aby uczynić z cesarstwa rzymskiego państwo zjednoczone przez chrześcijaństwo, które stało się religią państwową. Granice pomiędzy instytucjami kościelnymi a cesarskimi zaczynają się powoli zacierać”. Trzeba przyznać, że to łączenie „tronu z ołtarzem” mimo, że poszerzało obszary chrześcijańskiej nauki, nie obywało się na przestrzeni wieków bez nadużyć i zgorszeń.

Tak, wiek dziesiąty był ciemnym stuleciem w historii papiestwa (nie chrześcijaństwa). Dodajmy – i nie były to jedyne lata, kiedy zgorszenie i „swąd dymów piekielnych” sięgały tak wysoko. „Papiestwo jako władza nie tylko duchowna ale i świecka, stało się przedmiotem walk stronnictw politycznych związanych z różnymi władcami zachodnimi a nawet w pewnych momentach z Bizancjum. W łączności z ogólnym upadkiem moralnym, społecznym i politycznym Europy zachodniej na przełomie IX i X wieku nastąpił też w dziejach papiestwa okres zepsucia./…/ Ratunkiem dla papiestwa wydawała się być opieka cesarzy niemieckich, którzy za to zapewnili sobie decydujący wpływ na obsadzanie stolicy Piotrowej.” Wystarczy przypomnieć, iż w okresie tego stulecia na tron Piotrowy powołano – również przy pomocy intryg, zbrodni, nacisków władców i arystokratycznych rodów świeckich – aż 27 Papieży ( w tym dwu antypapieży). Lecz nawet wtedy nie ustanowiono niczego, co podważałoby naukę czerpaną z Ewangelii (podobnie jak za Katalończyka Rodriga Borgii – Aleksandra VI, w XV w., który stał się symbolem upadku moralnego papiestwa). Czystość doktryny Kościoła została nietknięta. „Opatrzność zechciała potwierdzić, że Pasterze mogą szkodzić Kościołowi, ale nie mogą go zniszczyć.” Ostatnim Papieżem tego stulecia był Sylwester II, pierwszy Francuz piastujący ten Urząd. Człowiek wykształcony: astronom, filozof, znawca nauk przyrodniczych, matematyk, poeta. W „ciemnym okresie” rosły jednak tendencje ozdrowieńcze, nazywane w skrócie „duchem Cluny” – od klasztoru benedyktyńskiego w Cluny (Francja) – który począł ogarniać inne klasztory w całej chrześcijańskiej Europie, aby następnie rozszerzyć się na cały Kościół.. Ale to już odrębny wątek. Ale jaki ma to wpływ na „aktywność na polu”? … Autorzy oskarżenia raczą wiedzieć. I tyle!

Skoro standardowym w propagandzie antykatolickiej, jest zarzut: „załamuje się aktywność na polu medycyny, techniki, nauki, edukacji, sztuki i handlu. Rozpoczyna się mroczny okres w historii Europy.”  - ciekawe jak datuje się zakończenie owego ciemnogrodu? – Na czasie „słusznych” rzezi od 1789 r. we Francji czy od 1917 r. w Sowieckiej Rosji i przyległościach? A może dopiero teraz; ale tylko w środowiskach postępowych elit i ich mediach?…

Spróbujmy zatem poszperać po dziejach Europy, nawet pobieżnie ale bez uprzedzeń i odnotować hasłowo chociaż niektóre obszary, tak lekce traktowanych przez postępowych demistyfikatorów: Gilbert Keith Chesterton zauważył, iż w tym „mrocznym okresie”: „…najżarliwsza sztuka średniowiecza pełna była światła i powiewnych szat…”

- A konkretniej? Literatura patrystyczna, rzeźba, malarstwo, freski sakralne. Uniwersytety z rodowodem średniowiecznym, np.: Bolonia, Cambridge, Ferrara, Haidelberg, Kolonia, Kraków, Moguncja, Oxford, Paryż, Pizza, Praga, Ratyzbona, Tybinga. Filozofia – realizm metafizyczny (św. Tomasz z Akwinu); caritas – miłość dająca; skryptoria; retoryka; archiwistyka; szpitale i szkoły przyklasztorne; warsztaty budowy organów; agrokultura – nauka uprawy roli (np. cystersi) i hodowli ryb; budownictwo – po pięknych budowlach romańskich wzlot monumentalnych niebotycznych gotyckich katedr średniowiecza (np. Barcelona, Bolonia, Chartres, Ferrara, Florencja, Kolonia, Madryt, Magdeburg, Paryż, Praga, Ratyzbona, Reims, Rzym, Strassburg, Toruń, Wiedeń i inne), zakonnicy-mostownicy, budowniczowie śmiałych mostów (np. wenecki Rialto, florencki Ponte Veccio, Steiner Pruct w Ratyzbonie , Judyty w Pradze, Old London Bridge i wiele innych) – „W działalności budowlanej przodowała Francja, ale kraje cesarstwa niewiele pozostawały w tyle. /…/ w samej Francji w ciągu niespełna trzystu lat wydobyli więcej kamienia niż starożytny Egipt w którymkolwiek okresie swej historii i co więcej – kamień ten przekształcili w 80 katedr, 5400 wielkich kościołów i wiele tysięcy kościołów parafialnych. Powstało wtedy również prawie 600 kamiennych mostów, z tego w samym XII wieku – 200!. /…/ Byli to ludzie zuchwali, którzy wieże katedry w Chatres wznieśli na wysokość 105 m, a Strassburga – niecały wiek później – na wysokość 142 m./…/ w tym samym okresie prawie równocześnie wybudowano pięć największych mostów ówczesnego świata: w Ratyzbonie, Londynie, Pradze, Awinionie, Dreźnie, oraz wielką, choć trudną do liczbowego określenia – ilość mostów mniejszych.” (zob. prof. dr hab. inż. Józef Głomb – Pontifex Maximus. Ponad przestrzenią i czasem. )

Kościół i chrześcijaństwo średniowiecza dało jednak znacznie więcej, aczkolwiek podawanie elementów materialnych „policzalnych” może być łatwiej przyswajalne przez ludzi stechnicyzowanego i zmaterializowanego świata - „Chrześcijaństwo pojawiło się na świecie przede wszystkim po to, aby z cała ostrością pokazać, że człowiek ma nie tylko patrzeć w głąb siebie samego, ale także patrzeć poza siebie, dostrzec ze zdumieniem i entuzjazmem Boskie towarzystwo i Boskiego przywódcę.” (G.K Chesterton) Kościół, mimo okresów i miejsc zgorszeń, zeświecczenia, materializowania, przyniósł sens istnienia, uświadomił perspektywę realizowania człowieczeństwa, ukształtował duchową jedność Europy, przyznał godność każdemu człowiekowi (do niektórych szczegółów wrócimy przy poz. 49). Ale to już obszar filosophi na inne – mniej felietonowe – zgłębianie.