Ravensbrück was a labour camp. Women from many countries in war-torn Europe were brought there.

Jews were brought to the camp from Germany, Poland, and other occupied countries as part of the Nazis’ planned extermination of the Jews. The Roma were persecuted in a similar way and brought to Ravensbrück.
On several occasions the camp was emptied of these groups, who were sent on to meet their death in various extermination camps.

Some 25% of the prisoners in Ravensbrück were Polish women who were not Jews. They were often branded by the Nazis as political prisoners. Many women were arrested for no reason other than that they were Poles and were brought to Ravensbrück as slave labour. According to the Nazi ideology the Slavs, for example the Poles and Russians, were “Untermenschen” (subhumans).

Other people transported to Ravensbrück were those categorized as political opponents of Nazi rule and homosexuals, Jehovah’s Witnesses, and those whom the Nazis branded as “asocial

Wiadomosci z MSZ (pismo Sekretarza Stanu MSZ RP Jana Borkowskiego do
marszalka Sejmu RP Bronislawa Komorowskiego z dnia 20.10.2009 r. nr KSM
2009/15794) dotycza m.inn. roku 2007 (Konsul Generalny RP w Malmö Gerard
Pokruszynski) jak i roku biezacego 2009 (Konsul Generalny RP w Malmö
Jaroslaw Lasinski) oraz dotycza opisywanych przez Sekretarza Stanu
J.Borkowskiego szczegolowo ”celow wystawy w Lund (nie w Ravensbruck) o
Ravensbruck”, Wystawa prezentuje zbiory przedmiotow-pamiatek po
polskojezycznych bylych wiezniarkach tego obozu koncentracyjnego, ktore to
zbiory zebrane zostaly w Szwecji w 1945 r. przez polskiego tlumacza
Zygmunta Lakocinskiego. (( etniczne Rusinki – dzis Bialorusinki, Ukrainki,
Rosjanki -, Czeszki, Slowaczki, Zydowki, Cyganki a nawet Niemki mowiace po
polsku (zwykle obywatelstwa polskiego po polskich szkolach) moga tez w
malym procencie wchodzic w zbior pierwotnych wlascicielek przedmiotow
pamiatkowych wystawionych na prezentowanej wystawie )).

Wystarczy otworzyc strone Interetowa (www.kulturen.com) wystawy (co to
byla niby w/g pisma Sekretarza Stanu ”uwaznie analizowana”), np. w jezyku
(patrz ponizej) agielskim, znanym wszak Konsulom i samemu Sekretarzowi
Stanu oraz ich tlumaczom, aby zauwazyc, ze cele wystawy sa zupelnie inne
od tych opisywanych (a calkowicie zmyslonych) przez w/w Sekretarza i przez
bezposrednich swiadkow/wizytatorow, czyli wymienionych na wstepie Konsuli
Generalnych RP (patrz gazety i Konsulow wypowiedzi). Dator z antypolskimi
tekstami jest tez przedmiotem wystawionym w sali muzealnej, jak i te
wszelkie napisy nascienne.

Wystawa jest reklamowana jako wielki orez do walki przeciwko
antysemityzmowi oraz antyislamizmowi i homofobii.
Rasizm antypolski (pomijanie ludzkich cech u Polakow jak tez ich
spolecznych wartosci) jest calkowicie dozwolony i w zwiazku z tym
wszechobecny na wspomnianej wystawie.

Click on the grey arrow (>) to continue in the exhibition to artefact
pictures

Click on the grey arrow (<) to start the exhibition over again

click on the red arrow (<) to go backwards in the text

introduction

Ravensbrück, the camp
the White Buses
reception in Sweden
Lakocinski
collecting artifacts
the artifacts

backgrounds /
The Camp prisoners testimony

“…tell ye your children…” was the English name of the Swedish government’s
large 1997 campaign about the Holocaust. The book has now been translated
into 7 languages and 1.3 million copies have been printed. In words and
pictures, an attempt is made to explain the inexplicable. How could
genocide take place in the middle of Europe? As neighbors, what was our
role?

At Kulturen in Lund, we have material evidence of the Holocaust. Thanks to
one man’s courage and foresight, items and fragments were saved when the
White Buses came at the end of the war with survivors of the concentration
camps.

Zygmunt Lakocinski – a professor of the Polish language at Lund University
saw what we know today – evidence must be secured. Besides saving
memorabilia and personal items from being burned, testimonies of the
survivors from the camps were recorded. Translations of the testimonies
can now to be found at the Lund University library. These testimonies have
been used as important evidence in court trials.

Kulturen in Lund has been entrusted to house Zygmunt Lakocinski’s material
testimony.

Among the millions of items in our vast collection of cultural history, we
have now chosen to bring forth these artifacts. We do so, because it is
needed. Presently, in Sweden , racism has been on the rise. Islamophobia,
anti-Semitism, homophobia are increasing. Have we not learned anything
from history? We see what developed then! Don’t we see what is happening
now?
Kulturen has on a few occasions before displayed these artifacts and two
things resulted:
• survivors made contact and talked to us
• school classes have been inspired to talk about what is happening
today.
Now we want to display “To Survive – Voices from Ravensbrück” in a
web-exhibition. We want to make the material available and add the
knowledge we have acquired along the way. We hope more than anything to
start an ongoing discussion. On January 27, 2005 – the memorial day – we
are going to show the items in a permanent studiemagasin. By doing this,
we want to establish a discussion with the school groups that visit us. To
let us learn
from each other.

/ Margareta Alin, Lund, September 2004

This web-exhibition is mainly made up of two parts. It begins with a
couple of short background texts about how the artifacts came to be at
Kulturen. The texts are illustrated with pictures that change
automatically. Choose background text with the blue titles up to the left.

Move between backgrounds and categories by using the gray arrows ()
below to the left of the picture.

The pictures of the artifacts make up the largest part of the
web-exhibition. These are organized in nine categories. You can choose a
category by selecting a blue title to the left and browse through the
pictures with the green and red arrows () at the bottom of the
page. As the mouse moves over a picture, a text will appear with
information about the object and may even provide further information
about how to see a more detailed picture. The categories are also
illustrated by quotations from the prisoners who were brought in the White
Buses to Sweden . The quotations change automatically up to the right of
the picture.

By moving the mouse over the question mark (?) at the bottom of the page,
you can get help how to use the functions on every page.

Nawet ksiazka tam przywolywana ..tell to your children”(“..om detta må Ni
berätta”)
zawierajaca wywiady z wszystkimi przewodniczacymi partii poltycznych z
parlamentu szwedzkiego (ktore politycy ci skontrolowali u swych prawnikow)
zawiera inne tresci niz reszta ksiazki, niz rzeczona wystawa i niz
popierajace wystawe wspomniane tu na wstepie wypowiedzi polskich
dyplomatow. Ani jednym najmniejszym slowem politycy ci nie potwierdzili
tekstow muzealnych, jakoby Holocaust to bylo tylko 6 milionow Zydow albo
alternatywnie Holocaust to bylo 7 milionow (Zydzi i rozne mniejszosci). W
zrodlach panstwowych szwedzkich jest to ok. 13 milionow ludzi.

Przywolywane przez Sekretarza Stanu rzekome ”indywidualne losy
wiezniarek”, co ma ugruntowac u czytajacego przekonanie o prawidowosci
CALKOWITEGO POMINIECIA narodowo-etnicznych powodow uwiezienia w obozie,
zgladzenia i nieobecnosci na wystawie POLEK i ich polskosci jako tego
wlasnie POWODU – jest czystej wody klamstwem, niezaleznie od tego, ze
byloby i tak uzasadnieniem niewystarczajacym. Tylko male nazistowskie
dziecko mogloby twierdzic, ze biografia osoby Adolfa Hitlera moze pominac
taki szczegol, jak wywolanie przez niego wojny. Ewentualnie moglby byc to
polski dyplomata z Malmö. (zaglada – destroy – celowe wykorzenianie i
zmniejszanie liczebnosci grupy odmiennej narodowo, etnicznie, religijnie
lub rasowo). Dziesiatkowanie ”wlasnej” grupy (patrz np. Kampuczea)juz nie
jest, patrz wspolczesne wyroki na sprawcow. Klamstwo owo, choc obecnie w
polskim prawie niekaralne, jest obelzywe w stosunku do wszystkich ofiar a
niegodne nauczyciela, urzednika, polityka, dyplomaty. POLKI z Ravensbruck
prezentowane sa przez Muzeum Kulturen i tez przez polskich dyplomatow albo
w nieokreslonej i anonimowej grupie asocjalnej (obelga), badz traktowane
jako nieludzie, pamiec zaglady ktorych mozna pominac i o nich calkiem
zapomniec. ”Nieludzie” to nawet gorzej niz ”podludzie”. Albo miliony
zaliczane do mniejszosci, czasem do marginesu. Ot, roboty przymusowe dla
polskich niezydowskich kobiet. Nie to, co zaglada wybranych grup. Pewnie
Hitler Slowian nawet lubil, co nie ?? POLEK w Ravensbruck Muzeum ”Kultury”
wsrod ofiar odmawia umiescic juz od wielu lat. Tam ich nie bylo. Pamiatki
naleza do kogos innego.
Takie sa ustalenia Muzeum Kultury z Lund i popierajacych ich ”polskich”
dyplomatow. Twierdzenia ich, ze mozna pominac ”szczegoly” w postaci
powszechnej smierci milionow LUDZI w obozach koncentracjnych (nawet na
wystawie przedmiotow-pamiatek do nich uprzednio nalezacych) nie sa zgodne
z tekstami wstepnymi wystawy i z celem powszechnych wycieczek szkolnych, i
oznaczaja nie niedbalstwo organizatorow, ile rozmyslne, pod szczytnymi
humanitarnymi haslami, zaprzeczanie zagladzie Polakow przez III Rzesze ew.
obelzywe traktowanie wystepujacych jednak z ziemi ofiar. Szwedzi z Lund
mogliby sie jeszcze bronic swa glupota ew. nieznajomoscia arytmetyki, ale
polski Sekertarz Stanu robi to rozmyslnie.

Moja siostrzyczka dwutygodniowa Alinka, urodzona w niewoli, zastrzelona w
powiciu w Ravensbruck, byla prostytutka czy wcale jej nie bylo? A moja
babcia, bronaca jej i zastrzelona sama, byla przez to kryminalstka ? czy
wcale jej nie bylo ?? A moze byly swiadkami Jehowy ?? Ich losy sa
udokumentowane i w Arolsen i w Fundacji Polsko – Niemieckie Pojednanie.
Ale, jak to widac, nie wszyscy ”Niemcy” sie pojednali.

W/g dostepnej w Polsce ekspertyzy prawnej, nieprawdziwe i obelzywe
wypowiedzi dotyczace ofiar obozow koncentracyjnych moglyby byc
rozpatrywane przed polskimi sadami z powodztwa ofiar lub ich rodzin, nawet
jesli gloszone bylyby za granica. Sprawy precedensowe sie tocza. Pozostaje
rozstrzygniecie, kto (prywatna osoba? urzednik panstwowy?) mialby byc
pociagany do odpowiedzialnosci. Czy panstwo polskie i podatnicy zaczna
TERAZ placic odszkodowania za aktualne wybryki wlasnych dyplomatow?? Z
indywidualnego oskarzenia o zniewage bliskich ? Taki proces wygral wlasnie
niedawno Adam Michnik, (oraz jego brat szwedzki(!), a u nich chodzilo o
niedokladna notatke IPN, ktory wyrok sadowy ”proba obalenia sila ustroju
panstwa” (II Rzeczpospolita) uznal, zgodnie z owczesna interpretacja, jako
szpiegostwo na rzecz CCCP (przeciez nie Nowej Zelandii !). Ale dzisiejsc
sedziowie uznali inaczej; Nowa Zelandia nie moze byc wykluczona ze sprawy.

Czy sady III RP potwierdza zdanie Sekretarza Stanu z MSZ, ze zgladzone w
Ravensbruck POLKI nie byly ludzmi i nie musza byc w zestawie ofiar
wykazywane ew. ze byly wprawdzie ludzmi, ale z 4 kategorii
mniejszosciowych, a ich POLSKOSC byla bez znaczenia dla katow ??

Wystapie z pozwem.