Wirtualna Polonia

Czwartek, 8.10.2009 r.
Grześ chyba się na mnie obraził. Ciągle chciał być wicepremierem! Mówiłem mu, że mam do niego pełne zaufanie i wierzę w jego niewinność… Nie chciał się przyznać do swoich rozmów z Rysiem, bo to była typowo sportowa znajomość. Czemu mieliby rozmawiać o ustawie hazardowej? Mają ciekawsze tematy… Przecież obaj są kibicami! Dziennikarze od dawna wypominają mi, że za dużo gram w piłkę. Grześ “nie pamiętał” o Rysiu, żeby ludzie nie mówili, że znów zajmujemy się tylko sportem! Ja to wszystko rozumiem, ale zdymisjonować go musiałem. Powinno być dla wszystkich jasne, że w tej wojnie z polityczną korupcją i opozycją nie odpuścimy nawet swoim kibicom!

Piątek, 9.10.2009 r.
No i Pokojowa Nagroda Nobla przeszła mi koło nosa! Szkoda, bo to byłby prawdziwy pijarowy hit. Mieliśmy informacje, że w tym roku laureatem będzie polityk, który potrafi ludziom najwięcej obiecywać. Podobno byłem w ścisłej czołówce. Ostatecznie wygrał Barack z Waszyngtonu… Mimo naszej “dyplomacji uśmiechów” i prowadzonego przeciwko niemu “czarnego pijaru”. Radek ciągle przypominał kolegom zza granicy o tym, że dziadek Baracka zjadł kiedyś polskiego misjonarza. I to nie pomogło! Może gdyby ten zjedzony był reżyserem…?

Sobota, 10.10.2009 r.
Dzwoniła Angela. Gratulowała nam ostatecznego ratyfikowania przez Polskę traktatu. Chociaż przez chwilę bała się, że cała Unia może upaść! A wszystko przez to niesprawne pióro, którym prezydent próbował się podpisać pod dokumentem… Na szczęście ktoś podrzucił mu zapasowy długopis. Angela chciała w imieniu swojego kraju dziękować i prezydentowi, i Radkowi, i nawet całej opozycji, ale wyjaśniłem jej, że nie ma takiej potrzeby, bo to wszystko to moja zasługa. Zdziwiła się, że Grześ i Miro tak słabo mnie wspierali… Czasem naprawdę miałem tego dosyć, ale ważne, że wszystko dobrze się skończyło. Teraz, gdy Niemcy będą mieli większy wpływ na decyzje podejmowane w Unii, to będą też lepiej mogli zadbać o interesy naszego kraju!

Niedziela, 11.10.2009 r.
Nie jest dobrze! Włodek z lewicy wygrywa ze mną w przedwyborczych sondażach! Szkoda, że nie udało się go wepchnąć na stołek sekretarza generalnego Rady Europy… Miałbym z nim spokój tak jak z Jurkiem, który jak tylko został przewodniczącym Parlamentu Europejskiego, to ani myśli o naszych wyborach. A Włodek przez te sondaże nawet do naszego rządu nie chce już wejść! Co można teraz z nim zrobić? Janusz z Lublina mógłby zwołać konferencję prasową i zapytać, czy Włodek nie ma problemów alkoholowych. A może Kostek coś wymyśli?

Poniedziałek, 12.10.2009 r.
To był genialny pomysł chłopaków od pijaru! Zgodnie z ich planem zasugerowałem, że chciałbym, żeby Bronek został prezydentem zamiast mnie. Dziennikarze podchwycili temat i razem z Januszem z Lublina tłumaczyli, że to byłby rzeczywiście świetny kandydat, że dużo lepszy od Andrzeja – tenora, i nawet od Włodka z lewicy… No i wtedy zrobiliśmy parę wywiadów Bronkowi! Nie wypierał się, że jest świetnym kandydatem, tyle że… ja jestem od niego lepszy! Teraz przygotowuje się Sławek… Musi wyrecytować dziennikarzom, że nawet po dymisji uważa mnie za człowieka wybitnego i najwybitniejszego polityka wolnej Polski!

Wtorek, 13.10.2009 r.
Niektórzy dziennikarze niczego nie rozumieją. Oskarżają Olka z ministerstwa skarbu o korupcję przy sprzedaży stoczni i tłumaczą, że za każdą cenę (i jakąś prowizję dla Libańczyka z Kataru) był gotów wszystko sprzedać… nieistniejącemu funduszowi inwestycyjnemu! Przecież gdyby fundusz nie istniał, to nie mógłby niczego kupić, a gdyby nie mógł kupić, to Olek by nie mógł sprzedać… I gdzie ta korupcja? A przez medialne zamieszanie wpływy budżetowe spadają! Olek walczy, różne rozmowy prowadzi, odkłada przetargi w czasie… I niewiele to daje. Teraz okazało się, że Niemcy nie chcą kupić naszej firmy energetycznej. Nawet ten zakatarzony Libańczyk przestał się odzywać.

Środa, 14.10.2009 r.
Medialne zamieszanie wokół odwołania szefa CBA to gruba przesada. Naprawdę nie mam nic przeciwko walce z korupcją! Przecież to ja, zaraz po utworzeniu koalicji, jako pierwszy premier w Polsce stworzyłem stanowisko ministerialne i wybrałem antykorupcyjną pełnomocniczkę rządu! A sukcesy Julii, jej raporty i wykryte przez nią afery są już znane w całej Europie! Niedawno była w Strasburgu na konferencji z okazji dziesięciolecia utworzenia “Grupy Przeciwko Korupcji”, międzynarodowej organizacji tworzącej antykorupcyjne przepisy. Urzędników z całej Unii uczyła, jak walczyć z korupcją! A szefa CBA tam nie było… Jak widać, nie chciał się uczyć od lepszych. Dlatego go odwołałem.
Piotr Tomczyk
Rys. Artur Żukow