Rosja na ławie oskarżonych
Posted by redakcjawp w dniu 2010-02-10
Deportacje to zbrodnie komunistyczne, które nie ulegają przedawnieniu. Ściganie ich sprawców umożliwia artykuł 124. kodeksu karnego, mówiący, że ponosi odpowiedzialność karną ten, kto naruszając prawo międzynarodowe, przesiedla ludność cywilną.
- Mamy trudności z ustaleniem bezpośrednich sprawców sowieckich deportacji Polaków – przyznaje jednak prokurator Robert Kopydłowski z pionu śledczego Instytutu Pamięci Narodowej. Od wielu lat IPN prowadzi kilkanaście śledztw dotyczących deportacji w latach 1940-1941 Polaków z Kresów Wschodnich. Ich ofiarą mogło paść co najmniej pół miliona osób – tyle udokumentował IPN, ale deportowanych było zapewne co najmniej dwa razy więcej.
- To specyficzne śledztwa, głównym problemem jest odległość czasowa od zdarzeń i brak dokumentacji archiwalnej – wyjaśnia Robert Kopydłowski. Zaznacza, że najprawdopodobniej nie uda się pociągnąć do odpowiedzialności sprawców deportacji, ponieważ zazwyczaj już nie żyją. Poza tym są problemy z ustaleniem ich tożsamości. – Bezpośrednich wykonawców zazwyczaj ustalić się nie da, bo odpowiedzialnych za sprawstwo kierownicze znamy. Nawet jeżeli są jakieś wskazania w dokumentach, to są to tylko imię i nazwisko lub samo nazwisko – informuje. – To za mało, żeby przypisać sprawstwo konkretnej osobie – dodaje Kopydłowski. Dlatego prokurator przyznaje, że zapewne w większości śledztwa te zakończą się umorzeniem, skoro nie będzie można wskazać np. dowódców NKWD, którzy odpowiadali za selekcję Polaków i przeprowadzenie deportacji na swoim terenie, i ich podwładnych, którzy organizowali transporty.
Poszczególne oddziały IPN od kilku lat prowadzą kilkanaście śledztw dotyczących wywózek Polaków z Kresów. – Sowieckie deportacje to zbrodnie komunistyczne, które nie uległy przedawnieniu – podkreśla prokurator Kopydłowski. Mówi o tym ustawa o IPN, a ściganie ich sprawców umożliwia artykuł 124. kodeksu karnego, mówiący że ponosi odpowiedzialność karną ten, kto naruszając prawo międzynarodowe, przesiedla ludność cywilną. Deportacje sowieckie stanowią także zbrodnię przeciwko ludzkości, z uwagi na to, że były dokonane z powodów politycznych.
Jak stwierdza rzeszowski oddział IPN, który prowadzi śledztwo w sprawie deportacji Polaków z województwa wileńskiego, “podstawowym celem postępowania jest ustalenie osób pokrzywdzonych”, “ustalenie tła historycznego zdarzeń będących przedmiotem śledztwa, ustalenie przepisów prawa wydanego przez stalinowski aparat władzy regulującego postępowanie wobec pokrzywdzonych, ich liczby, danych personalnych, ustalenie form represji, miejsc i czasookresu zsyłek, ustalenie żyjących świadków zbrodni, wykonanie z ich udziałem czynności procesowych, ustalenie pośrednich i bezpośrednich sprawców wskazanych wyżej przestępstw”. Śledztwa prowadzone przez IPN dotyczą nie tylko samych deportacji, ale i towarzyszących temu aktom bezprawia. Oddział pionu śledczego IPN w Lublinie prowadzi postępowanie w sprawie “zabójstw oraz masowych aresztowań i deportacji osób narodowości polskiej z terenu ówczesnego województwa wołyńskiego do więzień i obozów położonych na terenie ZSRR, dokonanych z powodów politycznych przez formacje NKWD w latach 1939-1941, stanowiących zbrodnie przeciwko ludzkości”.
Niektóre śledztwa zostały już umorzone ze względu na niewykrycie sprawców. Tak stało się w marcu zeszłego roku z postępowaniem prowadzonym przez oddział łódzki pionu śledczego IPN, który badał sprawę “zbrodni komunistycznej, będącej jednocześnie zbrodnią przeciwko ludzkości, polegającej na przeprowadzonej na podstawie decyzji władz państwowych i partyjnych ZSRR wieloletniej deportacji połączonej ze szczególnym udręczeniem” obywateli polskich z dawnego województwa poleskiego.
Prokurator Kopydłowski, pytany przez nas, czy za takim umorzeniem nie stały przypadkiem problemy stwarzane przez Rosję w dostępie do dokumentów, odpowiedział, że kierowane do Rosji wnioski o pomoc prawną były według jego wiedzy “w większym lub mniejszym stopniu wykonywane”.
Również prof. Włodzimierz Marciniak (PAN), członek polsko-rosyjskiej grupy do spraw trudnych, nie sygnalizuje problemów w wyjaśnianiu kwestii deportacji. Zastrzega jednak, że grupa nie porusza problemów prawnych. – Mówimy o różnych problemach, ale o żadnym z nich nie mówimy w kontekście rozliczeń prawnych – zastrzega historyk. – Grupa nie jest, nie może być uczestnikiem postępowań prawnych – dodaje.
Marciniak poinformował nas, że niebawem ukaże się książka dotycząca deportacji Polaków z Kresów Wschodnich. – Tematyka ta będzie omawiana we wspólnej publikacji, zarówno w tekście pisanym przez polskiego autora, jak i rosyjskiego prof. Natalię Lebiediewą – mówi. – Nie jest wykluczone, że będzie zawierała jakieś nowe informacje – dodaje. Chodzi tutaj o nową liczbę ofiar. Lebiediewa dotarła do dokumentów, które na to wskazują. – Ona podawała, że odnalazła jakieś nowe dokumenty dotyczące liczby deportowanych – informuje prof. Marciniak. – Polscy historycy też je dostawali, z czego by wnikało, że oni otrzymywali je niepełne, były to te same teczki tylko o znacznie mniejszej zawartości – przypuszcza.
Jak już wcześniej informował prof. Wojciech Materski, prof. Lebiediewa przedstawiła grupie dokument – notatkę Ławrientija Berii dla Stalina z grudnia 1940 roku, w której liczbę obywateli II RP aresztowanych na ziemiach zajętych przez Związek Sowiecki szacowano na 409 tysięcy. – To wskazuje na to, jak bardzo nasze dane są niekompletne, i nie mamy pewności, czy kiedykolwiek poznamy prawdziwe liczby – stwierdzał Materski.
Budujemy Muzeum Sybiru
Ważnym punktem obchodów 70. rocznicy wywózek był wczoraj w Białymstoku pokaz filmu dokumentalnego Tomasza Piotrowskiego pt. “Deportacje obywateli polskich do ZSRS w latach 1940-1941. Relacje świadków”, który jest próbą prezentacji bogatego materiału archiwalnego, jaki IPN zgromadził do tej pory w ramach prowadzonego w Białymstoku programu badawczego “Exodus”. Główne kierunki realizacji projektu to zbieranie wspomnień i relacji świadków, archiwaliów, nagrań filmowych i dźwiękowych. Dokumentów dotyczących wywózek jest tak dużo, że IPN rozbudował swoją siedzibę, by nie zabrakło miejsca na ich archiwizację. Ale prof. Cezary Kuklo i tak ma problemy z brakiem pieniędzy na program, i dlatego zaledwie kilka osób można skierować do zbierania relacji od ocalonych.
Białostocki IPN jest również inicjatorem organizowanego w stolicy Podlasia Muzeum Sybiru. Projekt tej instytucji został już wysłany do akceptacji przez ministra kultury. Muzeum ma być multimedialne i posiadać portal edukacyjno-społecznościowy, a jego zapleczem naukowym stanie się właśnie projekt badawczy “Exodus”. Pierwszą, tymczasową siedzibą Muzeum Sybiru ma być Muzeum Wojska w Białymstoku. W najbliższych miesiącach będzie tam prowadzona przebudowa wnętrz i wówczas też powstanie specjalna sala poświęcona wywózkom – zalążek Muzeum Sybiru. Władze miasta szukają jednak oddzielnego budynku na tę placówkę.
Podczas pierwszej deportacji (w nocy z 9 na 10 lutego 1940 roku) wywieziono blisko 13 tys. mieszkańców Białostocczyzny, głównie policjantów, wojskowych, nauczycieli, urzędników, zamożniejszych rolników i ich rodziny.
Zenon Baranowski
Współpraca Adam Białous, Białystok
Lech Bajan powiedział/a
Prosze o pomoc jak moge kupic kopie tego filmu. Chacialbym pokazac Polonii w Waszyngtonie. filmu dokumentalnego Tomasza Piotrowskiego pt. “Deportacje obywateli polskich do ZSRS w latach 1940-1941.
Moge wyslac naleznosc przez Paypal.pl albo moja rodzine w Polsce
Lech Alex Bajan Washington DC USA
Andrej powiedział/a
Czy za deportacje można sądzić Rosję. Tak wyszło , że na kilka miesięcy przed wprowadzeniem Stanu Wojennego udało mi się wyjechac z Polski do USA. Spotkałem tam Polaka (wątpie czy jeszcze żyje miałby ponad 100 lat), rozmawialiśmy o owczesnej sytuacji w Polsce i temat troche zszedł na ocene Rosji i Rosjan. Wowczas jako młody człowiek tez miałem taki swoisty na skróty sposób pojmowania, że wszystko co się ruszało na dwóch nogach i dotyczyło spraw obszarow położonych tuż za Bugiem to byli Rosjanie i Rosja . Pamiętam jak w tej dyskusji ten starszy wiekiem Polak powiedział. Chwileczke ja tylko dzieki Rosjanom zawdzieczam , że tu moge z wami rozmawiać. Mnie poczatkowo w myślach pojawiło się pytanie “co ten człowiek opowiada”. I zaczął opowiadać, że jako urzednik pocztowy spod Lwowa był wywieziony gdzieś na Daleką Północ w pierszej fali deportacji . Będąc tam taki zagubiony podszedł do niego Rosjanin , ktory w latach trzydziestych dostał 10 lat łagru i gdy konczył mu się wyrok dostał kolejne 2 lata nadgatowki, był tam w tym obozie funkcyjnym.Ten Rosjanin do Polaka zwrocił sie takimi slowami, “SMOTRI SZTO JEWREJE SDJEŁALI”, “zobacz co Żydzi zrobili”. Jeszcze zapamiętalem takie slowa tego Polaka, Rosjanie to biedni, ale szczerzy, pomocni ludzie. Dzisiaj moja wiedza na temat tego co stało się w XX wieku w Rosji jest oczywiscie bardziej rozszerzona i bez porownania większa , niż wtedy.
Niezalezny powiedział/a
Po drugiej wojnie swiatowej odbyl sie process przeciwko pewnym Niemcom posadzonych o zbrodnie nad ludzkoscia i ludobojstwo. Nazywal sie on proces w Norymberdze. Jak najbardziej powinien sie odbyc podobny proces tez przeciwko zbrodniarzom komunistycznym. Uzazadnieniem jest ze “wymordowali o wiele wiecej przez dluzszy czas”. Ale to nie wystarczy. Rosja powinna “wydac” kto rzeczywiscie wspomagal ten rezim finansowo i za czyje pieniadze np. zbudowano nie tylko KOMUNIZM ale i NAZISM. Przeciez to ci sami Rotszyldzi, Warburg, Schiff, J P Morgan, Prescott Bush, I G Farben, Colgate, Bayer, I B M, itd. budowali i finansowali jednych i drugich. Czy mozna ICH sadzic za te ZBRODNIE tez?
wet3 powiedział/a
@ Niezalezny i Andrej
Taka jast, niestety, prawda. Norymberga byla tylko jednostronnym procesem pokazowym. Doskonale wiemy, kto za tym stal. Czy doczekamy sie sprawiedliwosci? – Bardzo, bardzo w to watpie!!!
Laughinglady powiedział/a
przeczytajcie fragment pracy śp Eustace Mullinsa – 199 procent horror:
W dniu 13 marca 1917, Jacob Schiff wysłał do Milyukowa, osobistego przyjaciela i nowego ministra spraw zagranicznych bolszewickiego Rewolucyjnego Rządu telegram, zamieszczony również w “New York Times, 10 kwietnia 1917:
“Pozwólcie mi, jako nieubłaganemu wrogowi autokratycznego rządu tyranów, który bezlitośnie prześladował naszych religijnych współbraci, złożyć za waszym pośrednictwem gratulacje Rosjanom za to wspaniałe osiągnięcie, i życzyć sukcesów zarówno waszym towarzyszom rządowym jak i wam”. Wydanie to zamieszcza również entuzjastyczną odpowiedź Milyukowa: ‘”Jesteśmy zgodni w naszej nienawiści i niechęci do starego systemu, który został obalony”, [idiota! car abdykował dopiero 15 marca, bolszewicy nie doszli do władzy aż do listopada, a Milyukov nie był w rządzie, ale działał tak szybko, jak tylko mógł]
[Wspaniałe córki Cara. Początkowo dziewczęta nie zginęły, gdyż w gorsety miały wszyte klejnoty, które w ten sposób miały być chronione, ale również po to, by rodzina miała jakieś pieniądze gdyby uciekli z kraju. Snajperzy byli przerażeni tym, że dziewczynki wytrzymywały kule, i obawiali się, że rodzina naprawdę miała moc w wyniku boskiego prawa (koncepcja, że królowie i królowe są umieszczani na tronie z woli Boga). By rozwiązać ten problem, snajperzy próbowali przebić je bagnetami. To również się nie udało z powodu klejnotów, więc wtedy oddali strzały w głowy z bliska]
Słowem kluczowym jest tu “nienawiść”. Żydzi mogli swobodnie oddawać się swoim najbardziej żarliwym fantazjom masowego mordu bezbronnych ofiar. Chrześcijanie zostali wyciągnięci z łóżek, torturowani i zabici.
Niektórych pokrojono na kawałki, po trochu, podczas gdy innych znakowano gorącym
żelazem, a oczy wykłuwano by zadać im nie do zniesienia ból. Innych umieszczano w skrzyniach, z
których wystawały tylko głowy, ręce i nogi. Następnie do skrzyń wpuszczano wygłodniałe szczury, by ich
ogryzały. Jeszcze innym przybijano do sufitu palce lub nogi, i zostawiano wiszących, dopóki nie umarli z
wyczerpania.
[Jaków (Yankel) Michajtowicz Jurowski, najbardziej znany jako główny kat ostatniego cesarza Rosji, cara Mikołaja i jego rodziny po rosyjskiej rewolucji w 1917 roku]
Innych przykuwano łańcuchami do podłogi i w usta wlewano im gorący ołów. Wielu przywiązywano do
koni i wleczono ulicami miasta, gdzie tłum obrzucał ich kamieniami i kopał do śmierci.
Matki wyciągano na plac i wyrywano z ich ramion dzieci. Czerwony terrorysta zabierał dziecko i
trzymając je głową do dołu, żądał by chrześcijańska matka wyrzekła się Chrystusa. Jeśli tego nie zrobiła, podrzucał dziecko w górę, i wtedy inny oprawca podbiegał by spadło na szpic bagnetu. Chrześcijańskie kobiety w ciąży przykuwano łańcuchami do drzew, a ich dzieci wycinano z brzuchów.
W dniach rewolucji, w Rosji było wiele miejsc egzekucji, jedno z nich opisała Amerykańska Komisja
Rorbacha (Defender, październik 1933):
‘Cała cementowa podłoga sali egzekucyjnej żydowskiej Czeka w Kijowie zalana była krwią grubości kilka cali. Była to straszna mieszanka krwi, mózgu i kawałków czaszek. Wszystkie ściany zbryzgane krwią. Ściek 25 cm szeroki, 25 cm głęboki o długości około 10 m, wypełniony był po brzegi krwią’.
['Niektóre ciała były wypatroszone, inne miały odcięte kończyny, niektóre dosłownie posiekane na kawałki. Jedni mieli oczy wydłubane z głowy, twarz, szyja i tułów pokryte głębokimi ranami. Idąc dalej, znaleźliśmy ciało z klinem wbitym w klatkę piersiową. Niektóre nie miały języka. W kącie odkryliśmy rozczłonkowane ręce i nogi, ale nie mogliśmy znaleźć ciał, do których by należały'.]
Wiemy już o radości, z jaką Jakub Schaff i inni żydowscy bankierzy, przyjęli wiadomość, że ich współbracia w wierze w Rosji zajęci byli ulubionymi żydowskimi praktykami masowej zbrodni, ale jaka była reakcja urzędników amerykańskiego rządu, dobrze poinformowanych o tych okropnościach przez swoich agentów?
[Satanistyczni komunistyczni czekiści odczuwali przyjemność w brutalnym torturowaniu swoich ofiar - wielu z nich było katolikami: kapłanów w Kerson ukrzyżowano. Arcybiskup Andronnikov z Perm miał wydłubane oczy oraz odcięte uszy i nos. Byli czekiści, którzy po rozcięciu brzuchów swoich ofiar, wyciągali kawałek jelita cienkiego, przybijali go do słupa telegraficznego, i biczem zmuszali ofiarę do biegania wokół słupa, do czasu kiedy rozwinęło się całe jelito. Oczy dostojników Kościoła były wydłubywane, języki odcięte, i byli grzebani żywcem. Biskupa Woroneża gotowano żywcem w wielkim garnku, po czym zakonnikom, z rewolwerami przystawionymi do głów, kazano to pić. W Charkowie ludzie były skalpowani. W Carycynie i Kamyszynie piłą odcinano ręce. W Połtawie i Kremczugu ofiary były nasadzane na pale. W Odessie byli pieczeni żywcem w piecach, lub rozdzierani na kawałki. W Kijowie ofiary umieszczano w trumnach z rozkładającymi się ciałami i grzebano ich żywcem.]
Słowianie powinni działać razem…
Marian Barański powiedział/a
Oczywiście,że trzeba poruszyc problem masowych wywózek do ZSRR. Ale jednocześnie trzeba sobie wyjaśnic , kto wówczas tam rządził.
Julka powiedział/a
Na wszelki wypadek, abyśmy sobie nie wyjaśniali rządzący w Polsce prowadzą politykę antyrosyjską. Prof.Wolniewicz poszukiwał kiedyś materiałów z rosyjskiego archiwum krajowego dotyczących mordów w Katyniu ( kopie poświadczone urzędowo) Zostały one przekazane przez Rosję Wałęsie, który był prezydentem. Okazało się, że zginęły, nie ma ich w IPN, nie ma nigdzie…. Rosjanie aż nadto wiedzą, kto u nas rządzi.
aga powiedział/a
Inkwizytor napisal:
Kto odpowiada za wywózki Polaków na Sybir w 1940 roku wg Naszego Dziennika ? Oczywiście Rosjanie. To oni przecież rządzili w Związku Radzieckim. Za wywózki odpowiadają tacy “Rosjanie” jak np: Stalin, Beria, Kaganowicz, wysocy rangą enkawudziści: Jagoda, Bergman, Aronov, Kohan, Firin, Apeter, Rappaport, Zolin, Redens, Merkułow.
http://www.naszdziennik.pl/index.php?dat=20100210&typ=po&id=po01.txt
Czy Wy w “Naszym Dzienniku” jesteście aż tak głupi czy tylko cynicznie wykonujecie powierzone Wam zadanie napuszczania Polaków na Rosjan ?
Agatka powiedział/a
………prawdziwe imie Lenina?
Vladimir (Goldman) Lenin
1. Either genuine Jewish or mix racial Jewish. The former is that:-
Lenin’s real name is Goldman. Circumcised as Hiam Goldman. Both parents are German Jewish.
2. Trotky was also Jewish.
3. 80% of executive members of Lenin’s Bolshevik were Jewish. Lenin overthrew Nicholas Ⅱ of Romanov Dynasty that was anti-Semite. Lenin and Trotky were sent to Moscow by Rothschild and Rockefeller. Soviet Union was the country ruled by Jewish minority.
Go to more about Vladimir (Goldman) Lenin
ichnych bronia organizacje zydowskie
Polak Maly powiedział/a
Re:Agatka
Ze scislego kierownictwa tylko Chicherin i Protzian nie byli Chazarami, a biorac pod uwage wszystkie kierownicze stanowiska dawalo to ponad 91%, wiec najwieksza glupota jest obarczanie Rosjan wina za mordy na Polakach(ok.10% ofiary byly wyznania mojzeszowego),tak samo albo podobnie sytuacja wygladala w Niemczech-trzeba sobie zadac pytanie- “kto” to finansowal i po CO?czy widac tego skutki w chwili obecnej?
Milego dnia zycze
wet3 powiedział/a
@ Marian Baranski
Wszyscy wiemy doskonale kto tam wtedzy rzadzil i, praktycznie tam rzadzi do dzis. Putin zrobil bardzo, bardzo malo w tej dziedzinie!!! Od 1917 niewiele tam sie zmiemilo!!!
Pozdrawiam.
Lubomir powiedział/a
Prawnicy polscy bardzo chętnie zabawiają się w ‘Instytucie Stetryczałej Pamięci’ a tymczasem bieżące sprawy kryminalne czekają latami na wyroki sądu. Zaś grożni przestępcy cieszą się niczym nie skrępowaną wolnością.