Wirtualna Polonia

“-Wyśmiewani za niemodny patriotyzm, wierni Bogu i ojczyźnie podnieśliśmy głowy.”

Kresy: Nie żyje Bożena Rafalska

Posted by Włodek Kuliński - Wirtualna Polonia w dniu 2015-03-26

W poniedziałek, 23 marca, we Lwowie odeszła na zawsze śp. Bożena Rafalska, wileńsko-lwowska dziennikarka, animatorka życia kulturalnego Polaków we Lwowie. Mistrzyni dziennikarskiego pióra, całym swym życiem służyła społeczności Polaków pozostawionych za wschodnią granicą na Kresach, na zawsze łącząc swoją szaloną dziennikarską energią Wilno i Lwów. Odeszła w wieku 66 lat, po ciężkiej chorobie.

Msza święta za duszę zmarłej zostanie odprawiona, 27 marca (w piątek) o godz. 18.00, w kościele pw. Ducha Świętego w Wilnie.

Bożena Rafalska urodziła się w 1949 r. we Lwowie. Ukończyła polską szkołę im. Marii Konopnickiej we Lwowie. W 1975 r., po studiach polonistycznych w Instytucie Pedagogicznym w Wilnie została na Litwie, rozpoczęła pracę w jedynej wówczas w Związku Radzieckim polskiej gazecie – „Czerwonym Sztandarze”. Przez jakiś czas była redaktorką pisma Związku Polaków na Litwie „Nasza Gazeta”. W końcu lat osiemdziesiątych XX wieku, w okresie odrodzenia polskości na Ukrainie, wróciła do rodzinnego Lwowa i korzystając z doświadczeń wileńskich stała się pomysłodawczynią i założycielką pierwszej polskiej gazety na Ukrainie – „Gazety Lwowskiej”. Przez dziesięć lat była jej redaktor naczelną. Nadała gazecie unikatowy charakter i niepowtarzalny klimat, wiążąc polskość z uniwersalną tradycją Lwowa. W 2001 r. założyła miesięcznik „Lwowskie Spotkania”, poświęcony głównie kulturze, sztuce i życiu artystycznemu Polaków we Lwowie, na ziemi lwowskiej i na Ukrainie.

We Lwowie inspirowała i realizowała ważne projekty kulturalne, takie jak „Dni Zbigniewa Herberta”, polsko-ukraińskie wydanie jego poezji, czy upamiętnianie miejsc we Lwowie związanych z poetą. Uczestniczyła w Festiwalach Kultury Polskiej na Ukrainie, zajmowała się promocją młodych twórców polskich: poetów, fotografów, malarzy, literatów. Inspirowała szereg działań kulturalnych służących współpracy polsko-ukraińskiej, czego najlepszym dowodem jest bogata seria literatury polskiej w tłumaczeniu na język ukraiński, wydana przez Wydawnictwo Kamieniar ze Lwowa, z którym współpracowała. Była założycielką i członkinią zarządu Lwowskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych, członkiem Związku Dziennikarzy Polskich na Wschodzie oraz Federacji Organizacji Polskich na Ukrainie. Prowadziła we Lwowie polską galerię „Własna strzecha”, która stanowi niezwykle ważne miejsce na polskiej mapie kulturalnej tego miasta.

W Wilnie miała wielu przyjaciół. Kilka lat temu, kiedy zachorowała i potrzebne były pieniądze na operację i leczenie, przyjaciele zorganizowali pomoc. Odbył się wówczas między innymi wieczór poetycko-muzyczny pod tytułem „Śladami słów skrzydlatych Wilno-Lwów” w wykonaniu aktorów Teatru Polskiego w Wilnie.

Msza święta za duszę zmarłej zostanie odprawiona, 27 marca (w piątek) o godz. 18.00, w kościele pw. Ducha Świętego w Wilnie.

Odejście Bożeny Rafalskiej to ogromna strata dla spraw polskich na Kresach. Cześć jej pamięci!

Na podstawie: Inf.wł.

Reklamy

Komentarzy 5 to “Kresy: Nie żyje Bożena Rafalska”

  1. eugeniusz tuzow-lubański said

    Bożena Rafalska była wybitną osobistością kultury polskiej na Ukrainie. Takich ludzi trzeba doceniać za życia. Miała trudne życie – wielu przyjaciół i wrogów, ale mimo wszystko była zawsze na poziomie inteligencji polskiej w trudnych warunkach ukraińskich. Cześć Jej pamięci.

  2. @+@=@@ said

    Śp. Bożena Rafalska była niezwykle pracowitą osobą. Zapamiętałem Ją jako Osobę obdarzoną wielkim człowieczeństwem i ogromnym umiłowaniem polskości. Była niezwykle zaangażowana w sprawy kultywowania polskości na Kresach. Potrafiła swoją ostatnią kopiejkę oddać dla ratowania dziedzictwa kultury polskiej na ziemiach II Rzeczypospolitej borykając się z wieloma problemami egzystencjalnymi i administracyjnymi wynikających z minimalnego wsparcia instytucji polskich w stosunku do ich możliwości finansowych. Nie oglądała się przy tym na czerpanie korzyści osobiste, co powodowało, że przez te wyrzeczenia chronicznie cierpiała biedę materialną. A mimo tego zawsze zachowywała wysoką kulturę osobistą godną polskiej, kresowej Szlachcianki.

    Przykro to pisać, ale będąc szczerze zasmucony Jej śmiercią nie mogę powstrzymać się od wyrażenia tutaj mojego osobistego spostrzeżenia:

    Działalność za życia śp. Bożeny Rafalskiej na polskich Kresach dowodzi tego, iż III Rzeczpospolita nie zatroszczyła się serdecznie o los wnucząt II Rzeczpospolitej pozostawionych na zaanektowanych przez ZSRR jej rodowych ziemiach, a później koleją losu w 1990 r. przekazanych we władanie rządcom Ukrainy.

  3. Lubomir said

    Re: @+@=@@ Hm…Egoiści, warchoły, anarchiści i antypolacy zajmują się ‚dożynaniem watahy’ a nie rozwijaniem i wspieraniem polskości. To połączona ‚HaKaTa’ i ‚Wehrwolf’ a nie Towarzystwa Patriotyczne. To polakożercy a nie polscy patrioci. Przykre, że zajadający się polskim chlebem, mają tyle antypolskiego jadu w sobie i tyle woli szkodzenia. Atomizowani Polacy, wciąż sami muszą jednoczyć się i umacniać. Przykre kiedy odchodzą ci, co tak znakomicie to czuli i robili.

  4. Julka said

    Gdyby nie miała tylu trosk i biedy, mogłaby żyć jeszcze. Ludzie wrażliwi szybciej odchodzą. Zostają tłumoki, materialiści i psychole bez zasad.

  5. Julka said

    Wieczny odpoczynek racz jej dać Panie, a światłość wiekuista niechaj jej świeci. Niech odpoczywa w pokoju wiecznym. Amen+

Sorry, the comment form is closed at this time.

 
%d blogerów lubi to: